مناجاتی دیگر
ای خسته سایه ام
تن را رها کن از این بیداد زندگی
لبریز در پیاله شب
گهواره ی سحر
وقتی که شبنمی
از پلک های خیس . . .

بارالها

 

قلم بر مرکب اقیانوس ها زده ام

 

و بر بی انتهای آسمانها

 

نام مبارکت را

 

مدام می نویسم

 

. . .

ایی . اس . اچ . شفق